روز 20 تقویم ظهور : آنکه از عشق فریاد می‌زند

این تکه سنگ شاید برای همه یه تکه سنگ معمولی باشه از ساختمون قدیمی کلیسای یوهانس. اما برای من یادآور سخت‌ترین روز زندگیمه که داشتم همسرم رو توی بیمارستان از دست می‌دادم. اون روز من هیچ تکیه‌گاهی نداشتم، هیچ پناهی نداشتم. بدتر از اینکه تنها بودم. تنها پناهگاهم مادرم بود که کیلومترها از من دور بود.

و من یادمه به مادرم تماس می‌گرفتم و پشت تلفن فقط گریه می‌کردم. مادرم پشت تلفن برامون دعا می‌کرد و اسم عیسی مسیح رو می‌آورد. من اون موقع نمی‌شناختمش و نمی‌دونستم مادرم داره چی می‌گه. اما اون تماس‌ها یه نخ نامرئی بود بین من و خداوند.

بالاخره خداوند دعاهای مادرمو شنید و همسرم خوب شد. و من عیسی مسیح رو شناختم و فهمیدم چه کار بزرگی برامون انجام داده و نذاشته ما تنها بمونیم و پناهگاه من اون موقع خداوند بود که پیش من بود. الان که به این کلیسا میام یاد آیه مزمور ۱۸ می‌افتم که می‌گه خداوند صخره من، پناهگاه من و نجات‌دهنده من است.

درسته که من اونجا تنها بودم و توی شرایط بدی بودم اما خداوند پناهگاه من بود، پیش من بود، توی قلب من بود. آمین برای وجود عیسی.