کار روح القدس چیست؟ بخش اول

مردم جریان ایمان آوردن خود به عیسی مسیح را به شیوه‌های مختلفی نقل می‌کنند.

یکبار عیسی با رهبری مذهبی به نام نیقودیموس صحبت می‌کرد و فرمود: آمین، آمین به تو می‌گویم اگر کسی از سر نو مولود نشود، ملکوت خدا را نمی‌تواند دید. نیقودیموس به او گفت: چگونه ممکن است که انسانی که پیر شده باشد، مولود گردد؟ عیسی در جواب به او گفت: آمین، آمین به تو می‌گویم اگر کسی ازآب و روح مولود نگردد، ممکن نیست که داخل ملکوت خدا شود. آنچه از جسم مولود شد، جسم است و آنچه از روح مولود گشت روح است. عجب مدار که به تو گفتم باید شما از سر نو مولود گردید باد هر جا که می‌خواهد می‌وزد و صدای آن را می‌شنوی، لیکن نمی‌دانی از کجا می‌آید و به کجا می‌رود. همچنین است هر که از روح مولود گردد (یوحنا ۳: ۳-۸).

عبارت تولد مجدد کمی کلیشه شده است و همیشه مفهومی مثبت ندارد. اما در واقع عیسی اولین کسی بود که از این عبارت استفاده کرد. آنچه عیسی می‌فرماید این است که درست مانند وقتی که یک زن و مرد به واسطه عشق با هم آمیزش می‌کنند و نتیجه آمیزش آن‌ها یک تولد جسمی است، در نتیجه آمیزش روح خدا با روح انسان نیز چنین اتفاقی روی می‌دهد لیکن یک تولد روحانی اتفاق می‌افتد و یک زندگی روحانی جدید آغاز می‌شود.

عیسی می‌فرماید که تجربه کردن روح‌القدس همانند تولد مجدد است. تولد نو بدین معنی است که همه چیز زنده می‌شود. روح‌القدس هیچ چیز را تغییر نمی‌دهد و همه چیز را تغییر می‌دهد.

او چیزی را به آنچه عیسی قبلا فرموده است اضافه نمی‌کند بلکه هر آنچه عیسی گفته و انجام داده را امروز احیا می‌کند..

هدف اصلی خداوند از روح‌القدس نیز همین است. روح‌ القدس کسی است که آنچه عیسی بدان امر فرموده را محقق و مجددا تصویب و اجرا می‌کند. روح‌ القدس یک رابطه است، یک شخص است. رابطه‌ای شخصی و آکنده از عشق بین پدر (خداوند) و پسر (بنده) و اگر عشق انسانی می‌تواند زندگی دو نفر را تغییر دهد، تصور کنید روح‌القدس، که عشق در درون شخص است، می‌تواند منشأ چه تغییرات بزرگی باشد. وقتی که بر شخصی نازل شود و توسط آن شخص پذیرفته شود. هیچ تجربه‌ای نویدبخش‌تر از تجربه کردن روح‌القدس نیست.

زمانیکه ما مسیحی می‌شویم به معنی این نیست که به مقصد رسیده‌ایم، بلکه تازه اول راه است. درست مثل زمانی که نوزادی متولد می‌شود، پایان راه نیست. وقتی نوزادی متولد می‌شود لحظه شگفت انگیزی است، اما نمی‌گوییم خوب، تمام شد و ما دیگر کاری نداریم. تازه اول کار است و آغاز یک زندگی جدید. وقتی ایمان می‌آوریم، به عنوان عضوی از خانواده بزرگ خداوند پذیرفته می‌شوید و پسر یا دختر خداوند می‌شوید.

پولس رسول در رومیان ۸: ۱۴-۱۵ می‌گوید:

همه کسانی که از روح خدا هدایت می‌شوند، ایشان پسران خداوند هستند. از آن رو که روح بندگی نیافته‌اید تا باز ترسان شوید بلکه روح پسر خواندگی را یافته‌اید که در آن “ابا” یعنی “ای پدر” را ندا می‌کنیم. پولس این رساله را در زمانی نوشته که فرهنگ و قانون روم بر آن حکمفرما بود و زمانی که پذیرش فرزند توسط یک خانواده رومی بزرگترین امتیاز محسوب می‌شد. و پولس می‌گوید که از نظر معنوی و از طریق روح‌القدس، شما عضوی از خانواده بزرگ خداوند پذیرفته می‌شوید و پسر یا دختر خدا می‌شوید و نه تنها پسر یا دختر او بلکه وارث او نیز می‌گردید و هیچ مقام و موقعیتی از این بالاتر نیست.

همچنین پولس در رومیان ۸: ۱۷ می‌نویسد:

و هر گاه فرزندانیم، وارثان هم هستیم یعنی ورثه خدا و هم ارث با مسیح، اگر شریک مصیبت‌های او هستیم تا در جلال وی نیز شریک باشیم. حال اگر خودمان را پیرو عیسی بدانیم، شاید بدین معنی باشد که طرد شویم یا با مخالفت مواجه گردیم اما این در مقایسه با میزاثی که دریافت می‌کنیم ناچیز است و هیچ امنیتی بالاتر از آن نیست که وارث خداوند و هم ارث عیسی مسیح باشیم. اما روح‌القدس فقط هویت ما را تغییر نمی‌دهد بلکه نزدیکترین رابطه ممکن را بین ما و پدر آسمانی‌مان برقرار می‌کند.

در رومیان ۸: ۱۵ باب 15 چنین پایان می‌یابد:

که در آن ابا یعنی پدر را ندا می‌کنیم. شایان ذکر است که کلمه ابا یک کلمه آرامیک است و شاید به سادگی قابل ترجمه نباشد اما چیزی شبیه بابا می‌باشد البته نه با لحنی بچگانه بلکه از روی صمیمیت و این واژه هرگز در عهد عتیق برای توصیف رابطه بندگان با خداوند به کار نمی‌رود، اما عیسی مسیح از آن برای توصیف رابطه‌اش با خدا استفاده کرد و بعد فرمود شما هم می‌توانید خدا را ابا صدا بزنید. شما هم می‌توانید همین رابطه بسیار صمیمی را داشته باشید.