در برخی از زمان‌ها در کتاب مقدس، خداوند در حکومت او، انتخاب کرد که مردم به خاطر گناهان خود (هر عملی که با قانون خدا مخالفت کرد) فوراً نابود شوند. به عنوان مثال، هنگامی که پادشاه داوود اورشلیم را از یبوسی‌ها در عهد عتیق بازپس گرفت، او همچنین جعبهٔ عهد را از جایی که در خارج از اورشلیم نگهداری می‌شد بازپس گرفت. آن در خانهٔ آبیناداب برای بیست سال نگهداری می‌شد (۱ صموئیل ۷:۱). هنگامی که داوود آمد تا جعبه را ادعا کند، آن را بر روی یک چوکار قرار دادند و دو پسر آبیناداب کنار آن قدم زدند. چوکار شروع به واژگونی کرد، و یکی از پسران، عزّا، جعبه را لمس کرد و به طور فوری جان خود را از دست داد زیرا قانون خدا دربارهٔ جعبه را نقض کرد (۲ صموئیل ۶:۱-۷).