حال چند کلمه درباره « بیداری روحانی » ذکر می کنیم . ممکن است آنچه این کتاب درباره بیداری روحانی بیان می کند ، باعـث تعجـب عـده زیادی گردد . معمولا وقتی می گوییم بیداری روحانی ، اغلب فکر می کنند که مقصود از آن یک نهضت بزرگ مذهبی است که در آن عده زیادی از ایمانداران در یک محیط پرهیجان متوجه می شوند که گناهکارند و به سـوی مسیح می آیند . می گویند این گونه بیداری ، که اغلب هم عملی نیست ، کمال مطلوب است و برای آن باید دعا کرد تا اینکه خدا در زمان معین ، آن را به ما ارزانی فرماید . ولی در این میان ، کلیسا باید به زندگی در این وضعیت مغلوب رضا دهد و بدون زندگی تازه ، به شهادت خود ادامه دهد .
اغـلـب مـا متوجه شده ایم که بیداری روحانی درست برعکس ایـن اسـت . لازم نیسـت کـه بیـداری روحانی پر سروصدا باشـد ( زیرا اگر کسی در مقابل صلیب متوجه شود که گناهکار است ، سروصدایی نخواهد کرد ) . در واقع باید گفت ، هرجا هیاهو و سروصدا باشد ، بیداری روحانی کمتر است . دوستانی که ما را در مورد بیـداری روحانی تعلیم می دادند ، اغلب از توضیح جنبـه پرهیاهوی آن خودداری می کردند ، زیرا غالباً توجه به ظواهر و هیاهو باعث می شـود که صدای خدا کاملاً به گوش ما نرسد . موضـوع مـهـم دیگر درباره بیـداری روحانی این است کـه خـدا آن را در میان بی ایمانان شـروع نمی کند ، بلکه این کار در میان قوم خدا آغاز می گردد . بیداری روحانی به طور ساده یعنی حیات و زندگی جدید ، یعنی می خواهیم بگوییم کـه حیـات وجـود دارد ولی ضعیف شـده است . بی ایمانان احتیاجی به بیداری ندارند ، زیرا اصولاً حیاتی ندارند که بیدار شوند . این ایمانداران هستند که باید بیدار شوند . مسیحیان دچار انحطاط شده اند و بنابراین لازم است از نظر روحانی بیدار شوند .به همین دلیل آن کسانی می توانند بیدار شوند که حاضر باشند اقرار کنند که زندگیشان ناقص و منحط بوده است .

راه صلیب (بیداری روحانی)

هر چه اقرار به گناه صادقانه تر باشد ، خداوند ما را بیدارتر خواهد ساخت . وقتی مسیحیان بیدار شوند ، خداوند خواهد توانست با قدرت تازه ای در بین گمراهان کار کند . یکی از شعارهای ایوان رابرتز هنگام بیداری روحانی در ولز این بود : « کلیسا را فروتن سازید تا مردم نجات یابند » . این دو همیشه به هم مربوطند . دنیا ایمان خود را از دست داده ، چون آتش بیداری در کلیسا خاموش شده .
لازم است یک نکته نیز درباره آمادگی قبلی خواننده ذکر شود . اگر خواننده مایل است که خدا او را بوسیله خواندن این کتاب برکت دهد ، بایستی با قلبی تشنه این کتاب را بخواند . باید از وضع کلی کلیسا و مخصوصاً از وضع خود ناراضی باشد . او باید مایل باشد و اجازه دهد که خدا اول کاری را در او شروع کند و بعد در دیگران . به علاوه باید اطمینان داشته باشد که خدا می تواند احتیاجات پاک و صحیح او را برآورده سازد . اگر خواننده جزء رهبران مسیحی باشد ، باید به این موضوع خیلی بیشتر توجه کند .
هر چه او بیشتر مایل باشد که احتیاج خود را اقرار کند ،بـه همـان نسـبـت خـدا شنوندگان او را برکت خواهد داد. مهمترین موضوع این است که باید اول خـودش در مقابل صلیب مسیح فروتن شود . اگر می خواهد که شنوندگانش از هر نوع گناهی توبه کنند ، اول باید خودش این کار را شروع کند . وقتی پادشاه نینوا از تخت به زیر آمد و خود را با پلاس پوشانید و به علامت توبه روی خاکستر نشست . تمام قوم او توبه کردند .
ولی این کتاب فقط برای رهبران مسیحی نوشته نشده و مسیحیان معمولی نباید منتظر رهبران خود باشند . خداوند می خواهد از هر یک از ما شروع کند . خداوند می خواهد از شما شروع کند .
خداوند همه ما را متبارک فرماید .
روی هسیون ، ژانویه ۱۹۵۰
برگرفته از کتاب راه صلیب