خداوندا ، چرا دور ایستاده ای ؟ چرا هنگامی که ما در سختی هستیم خود را پنهان می کنی؟ “
شریران متکبرند و بر فقیران ستم می کنند . آنان را در دامهای خودشان گرفتار کن.
شریران به مقاصد شریرانه خود افتخار کرده ، طمعکاران را می ستایند و خداوند را انکار می کنند . شریران در غرور خود به خداوند توجه ندارند ، و در فکر ایشان ، خدا جایی ندارد؟
مرد شریر در همه چیز موفق است ، او دشمنان خود را به هیچ می شمارد و نمی تواند داوری خدا را بفهمد . در دل خود می گوید : « هرگز نخواهم افتاد ، هرگز مشکلی نخواهم داشت . » سخنانش سراسر دروغ ، نفرین و تهدید است و شرارت و گناه از زبانش جاری است.
در روستاها برای کشتن مردم بی گناه کمین می کند ، و مراقب است تا اشخاص بیچاره را گرفتار سازد ، مانند شیر در مخفیگاه خود کمین می کند و در انتظار مردم در مانده است تا آنها را به دام اندازد.
مردم بیچاره در مقابل آنان تعظیم می کنند و اسیر قدرت آنان می گردند . ” مرد شریر در دل خود می گوید : « خدا فراموش کرده و روی خود را برگردانیده است.
دعای دادخواهی
ای خداوند ، ای خدای من ، برخیز و شریران را مجازات کن ، بیچارگان را فراموش مکن ، چگونه شریر می تواند به خدا اهانت کند و به خود بگوید که خدا مرا مجازات نخواهد کرد؟
اما تو ای خداوند ، غم و مصیبت مردم را می بینی ،تو همیشه برای کمک به درماندگان آماده ای ، و توکل آنان به توست ، تو مدد کار یتیمان هستی.
بازوی مردم شریر و بد کار را بشکن و آنها را به خاطر خطاهایشان مجازات کن تا شرارتشان از بین برود.
خداوند تا به ابد پادشاه است . کسانی که خدایان دیگر را پرستش می کنند ، از زمین وی رانده خواهند شد.
ای خداوند ، تو دعای فروتنان را می شنوی. دل آنان را قوی می گردانی و به فریاد و زاری آنان گوش می دهی.
تو گریه یتیمان و ستمدیدگان را می شنوی، تو به نفع آنان داوری خواهی کرد .
مزمور ۱ تا ۱۸ : ۱۰