لازمه زندگی تازه تولدی تازه است ما در مسیح متولد نشده بلکه در خطایا و گناهان خویش مرده متولد شده بودیم .(افسسیان (۱۲) نقشه خدا برای اینکه ما را از بودن در آدم به بودن در مسیح تبدیل کند چیست؟ عیسی فرمود: «آمین آمین به تو میگویم تا کسی از نو زاده نشود نمی تواند پادشاهی خدا را ببیند .یوحنا (۳۳) . ما حصل تولد جسمانی صرفاً زندگی جسمانی است حیات روحانی یعنی آن حیات جاودانی که مسیح به کسانی که به او ایمان می آورند وعده می دهد، تنها از طریق تولد روحانی حاصل می شود. (یوحنا ۳۶۰۳). زنده بودن در مسیح از لحاظ روحانی به چه معنی است؟ زمانی که تولد تازه یافتید روح شما با خدا متحد شد به همان نحوی که پیش از سقوط روح آدم با خدا متحد بود. از نظر روحانی احیاء شدید و اسم شما در دفتر حیات بره نوشته شد. مکاشفه ۲۷:۲۱) حیات ابدی چیزی نیست که آن را پس از مرگ تحصیل کنید.
ایماندار ،عزیز شما هم اکنون از لحاظ روحانی در مسیح زنده هستید. شما هیچگاه از لحاظ روحانی احیاء شده تر از آنچه که در حال حاضر هستید نخواهید شد. تنها چیزی که پس از مرگ جسمانی شما اتفاق می افتد این است که بدن فانی خود را با بدنی تازه و قیام کرده عوض خواهید کرد حیات روحانی شما در مسیح از هنگامی که شخصاً به او ایمان آوردید شروع شد و همچنان ادامه خواهد داشت نجات امری نیست که در آینده مضاف شود بلکه یک دگرگونی است که مربوط به زمان حال است. این تغییر و دگرگونی در تولد روحانی اتفاق می افتد نه در مرگ جسمانی.
زندگی تازه هویتی تازه به همراه دارد
مسیحی بودن صرفاً به معنی دستیابی به چیزی نیست، بلکه به مفهوم کسی بودن است. مسیحی صرفاً کسی نیست که بخشوده می شود و به بهشت می رود یک مسیحی در عمیق ترین شکل هویت خود مقدس فرزند خوانده خدا شاهکاری الاهی فرزند نور و شهروند آسمان است از نو متولد شدن شما را تبدیل به شخصی می کند که قبلاً وجود نداشت. مسئله این نیست که شما به عنوان یک مسیحی چه چیزی دریافت می کنید؛ بلکه مسئله این است که شما کیستید. اینکه شما به عنوان یک مسیحی چه کاری انجام می دهید بیانگر هویت شما نیست بلکه هویت شما بیانگر رفتار و عملکرد شماست .دوم قرنتیان ۱۷:۵؛ افسیان ۱۰:۲ اول بطرس ۹:۲ و ۱۱۰ اول یوحنا (۱:۳ و ۲).
برای داشتن یک زندگی موفق مسیحی درک این مطلب که شما در مسیح کیستید امری کاملاً حیاتی است هیچ کس نمیتواند همواره مطابق روشی عمل کند که مغایر با روشی است که خود شخصاً آن را دیده و درک می کند.شخصیت شما تحت تأثیر بینشی که از خود دارید تغییر نمی کند. شما به واسطه ایمان به حقیقت ،بینشی را که نسبت به خود دارید تغییر می دهید. اگر بینشی که از خود دارید اشتباه باشد نحوه زندگی شما نیز اشتباه خواهد بود زیرا ایمان شما درست و واقعی نیست. اگر فکر میکنید که آدمی به درد نخور هستید، به احتمال زیاد همانند آدمی به درد نخور زندگی خواهید کرد ولی اگر خودتان را به عنوان فرزند خدا که از لحاظ روحانی زنده است ،بنگرید به همان شیوه نیز زندگی خواهید کرد. بعد از شناخت خدا، مهمترین حقیقتی که میتوانید بدان دست یابید شناخت خودتان است. عمده ترین راهبرد شیطان بد جلوه دادن شخصیت خدا و تحریف حقیقت مربوط به هویت ما است او نمیتواند خدا و مقام و هویت شما را در مسیح تغییر دهد. اما اگر بتواند ما را مجبور به باور دروغی نماید به طریقی زندگی خواهیم کرد که گویی هویت ما در مسیح فاقد اعتبار است.
تولدی تازه در مسیح : زندگی تازه ماحصل هویتی تازه است
آیا دقت کرده اید که یکی از معمول ترین واژگانی که در عهد جدید برای شناسایی مسیحیان بکار رفته است کلمه «قدیسین» مقدسین م.) میباشد؟ از نظر لغوی قدیس به شخصی مقدس اطلاق می شود. اما پولس و دیگر نویسندگان رسالات این کلمه را به طرز فزاینده ای بکار میبرند تا مسیحیان معمولی و عادی چون من و شما را توصیف کنند برای مثال، به ادای احترام پولس در اول قرنتیان ۲۱ توجه کنید به کلیسای خدا در قرنتس که در مسیخ عیسی تقدیس شده و فرا خوانده شده اند تا قوم مقدس خدا باشند همراه با همه آنان که در هر جای دیگر نام خداوند ما عیسای مسیح را می خوانند، که (خداوند) ما و نیز (خداوند) ایشان است.
توجه داشته باشید که منظور پولس این نیست که با انجام کاری سخت تبدیل به مقدسین می شویم او آشکارا اظهار میدارد که تقدس ما نتیجه دعوت الاهى است. گرایش کلیسا به سمت این باور است که مقدسین افرادی هستند که این عنوان عالی را به علت داشتن یک زندگی خارق العاده و یا به واسطه نائل شدن به درجه ای خاص از بلوغ روحانی کسب کرده اند. در کتاب مقدس، ایمانداران به عنوان قدیسین توصیف شده اند که معنی آن اشخاص مقدس میباشد. رومیان ۷:۱؛ اول قرنتیان ۲:۱؛ دوم قرنتیان ۱:۱؛ فیلیپیان (۱۱). مقدس بودن لزوماً منعکس کننده معیار موجود برای رشد شخصیت نیست، بلکه معرف افرادی است که رابطه صحیحی با خدا دارند . در ترجمه قدیمی کتاب مقدس ایمانداران در بیش از ۲۴۰ مورد با عناوینی از قبیل قدیسین»، «مقدسان» و یا «پارسایان خوانده می شوند در مقابل بی ایمانان در بیش از ۳۳۰ مورد با عنوان گناهکاران مورد خطاب قرار میگیرند در کلام خدا اصطلاح «قدیس» واضحاً برای ایماندار و اصطلاح «گناهکار» برای بی ایمان بکار می رود.