می خواهیم بیداری روحانی را بسیار ساده شرح بدهیم . بیداری به طور ساده این است که زندگی و حیات خداوند عیسی در قلب انسان وارد گردد . عیسی همیشه پیروز است . در آسمان او را به سبب پیروزی اش تمجید می کنند . در زندگی ما با شکست و یـأس روبرو می شویم ، ولی او شکست ناپذیر است . قدرت او بی حد است . تنها کاری که ما باید انجام دهیم این است که با او رابطه صحیحی برقرار کنیم و در این موقع اسـت کـه خواهیم دید قدرت او در قلب و زندگی و کارهای ما ظاهر می شود و حیات پیروزمندانه او ما را پر ساخته و توسط ما به سوی دیگران نیز جاری می گردد . این است جوهر و اصل بیداری روحانی .
ولی اگر بخواهیم رابطه خود را با او اصلاح کنیم ، اولین مطلبی که باید بیاموزیم این است : اراده ما به اراده او تسلیم شـود . افتادگی یا خردشدن و تسلیم کامل ، سرآغاز بیداری روحانی است . این کار دردناک و مستلزم کوچک شدن است ، ولی راه دیگری نیست . یعنی باید بتوانیم مانند پولس در غلاطیان ۲۰ : ۲ بگوئیم نه « من بلکه مسیح » . هرگاه حرف آی I در انگلیسی که به معنی « من » است ، خم شـود ، به حرف C تبدیل خواهد شد که اول کلمه مسیح Christ است . خداوند عیسی نمی تواند کاملاً در ما زندگی کند و خود را بوسیله ما ظاهر سازد مگر اینکه وجود مغرور ما بشکند و فروتن شود . این بدان معناست که نفس سرسخت و نامطیع که همیشه می خواهد خود را عادل جلوه دهد و همیشه منافع خود را طالب است و می خواهد حق خـود را بگیرد و مورد تمجید واقع شود ، این نفس باید بالاخره به اراده خدا تسلیم شود و به خطاهای خود اقرار کند و از تمجید خود چشم بپوشد تا اینکه عیسی مسیح همه چیز باشد . به عبارت دیگر ، نفس باید برای خود و تمایلات خود مرده باشد .

فروتنی و خرد شدن در راه صلیب (بیداری روحانی)

وقتی ما بی طرفانه به زندگی مسیحی خود نگاه می کنیم ، متوجه می شویم که نفس یا « من » چقدر در زندگی ما دخالت دارد . اغلـب هـمـان نـفـس است که سعی می کند مسیحی باشد . همچنین اغلب اوقات همان نفس است که سعی می کند کارهای مسیحی بکند . همان نفس است که همیشه عصبانی می شـود ، حسادت می کند ، می رنجد ، انتقاد می کند و در تشویش است . همان نفس است که سرسختی می نماید و نسبت به دیگران نامطیع است .نفس است که خجول است و خودخواه و محافظه کار .پس جای تعجب نیست که می گوییم ما افتادگی و خردشدن لازم داریم . تا وقتی ما تحت اختیار نفس هستیم ، خدا کمتر می تواند در ما کار کند زیرا ثمره روح یعنی محبت ، شادی ، آرامش ، صبر ، مهربانی ، نیکویی ، وفاداری ، فروتنی و خویشتنداری که در باب پنجم غلاطیان ذکر شده ، و خدا خواهان اعطای آن به همه ماست ، درست نقطه مقابل روح نامطیع و سرسخت و خردنشـده است و برای یافتن این ثمرات روحانی ، باید نفس ما با مسیح مصلوب شود .

افتادگی و خردشدن ، هم کار خداست و هـم خودمان . خدا ما را ملزم می کند ، ولی تصمیم نهایی با ماست . اگر ما که در پی دوستی با خدا هستیم ، به الزام روح القدس توجه کنیم ( و البته ، آمادگی برای دریافت نور ، اولین شرط دوستی با خداست ) ، آنگاه خدا مظاهر این تکبر ، این نفس سرسخت را به ما نشان خواهد داد . اینجا دیگر ماییم که تصمیم می گیریم سر سختی کنیم و تن به توبه ندهیم و یا سـر خـود را فرود بیاوریم و بگوئیم : « بله ای خداوند . »

معنی افتادگی و تسلیم کامل در زندگی روزانه این است که از هـر خطایی که خدا به ما نشان می دهد توبه کنیم و زمانی که خطایای ما آشکار می شود ، به توبه ادامه دهیم و هر روز در حضور او خرد شـویم . این عمل ممکن است بسیار گران تمام شود زیرا لازمه اش این است که تمام اختیارات و حقوق خود را به او بسپاریم و از منافع خودخواهانه چشـم بپوشیم و هرگاه لازم بود ، به خطایای خـود اعتراف کنیم و در صدد جبـران آنها برآئیم . به همین سبب است که تا نزد صلیب عیسی نیاییم ، ممکن نیست افتـاده و خرد شـویـم . وقتی می بینیم عیسی با کمال میـل حاضر شـد به خاطر ما افتاده و خرد شـود ، خواه ناخواه در حضور او خرد می شویم . عیسی کـه مقـام الوهیت داشـت ، به خاطـر مـا مقـام خود را ترک کرد و به صورت خـادم در آمد . او خـادم خدا و خادم مـردم شـد و می بینیم که برای خـود حقی ادعا نکرد ، خود را محق به داشتن خانه و مـال و مکنت ندانست ، و اجازه داد کـه مـردم به او فحش بدهند ، ولی خودش دشنام نداد . او را لگدمال کردند ولی او نه در صدد تلافی برآمد و نه از خود دفاع کرد . ولی حیرت انگیز تر از همه اینکه می بینیم او با افتادگی و فروتنی به جلجتا یعنی محـل اعدام می رود تـا بـه عنـوان کـفـاره ، تمـام گناهـان بـشـر را بر صلیب حمل کند .

فروتنی و خرد شدن در راه صلیب (بیداری روحانی)

در یکی از مزامیری که خاصیت این کلمات تأثرانگیز بر می خوریم : « من کرم هستم و انسان نی » ( مزمور ۶:۲۲ ) . کسانی که در مناطق گرمسیری زندگی کرده اند ، می گویند که اگر سعی کنیم مار یا کرمی را بزنیم ، عکس العمـل آنها با یکدیگر خیلی فرق دارد . مار مستقیم می ایستد و صـدای هیس از خـود در می آورد و سعی دارد متقابلاً حمله کند . این نمونه کاملی است از نفس یا خود . اما کرم هیچ گونه مقاومتی نمی کند ، بلکه اجازه می دهد هر چه می خواهید بکنید ، لگد بزنید و یا زیر پای خود له اش کنید . این نمونه کاملی است از افتادگی و خردشدن . عیسی حاضر شد به خاطر ما کرم شود . علت اینکه حاضر شد مثل کرم شود ایـن بـود که دید ما همگی در اثر گناه تمام مزایای انسانی را از دست داده و به جای اینکه در مقام اشرف مخلوقات باقی بمانیم ، مثل کرم شده و جهنمی هستیم . او از ما می خواهد که با او و برای او مثل کرم باشیم . موعظه بـه مـا تعلیم می دهد که مقام واقعی ما کرم بودن است ، زیرا خلاصه تعلیمات او این است که باید در مقابل بدی نیکویی کنیم ، دشمنان خود را محبت نماییم و با فروتنی به دیگران خدمت کنیم . ولی فقط وقتی حاضر خواهیم شد چنین افتاده و خرد شویم که بفهمیم چگونه محبت مسیح باعث شد که او همچون کرم شود .

در یکی از سرودهای روحانی چنین می خوانیم : خداوندا نفس مغرور و سرسخت مرا خرد کن یاری ام کن تا سـر فـرود آورم و برای نفس بمیرم و به آن کسی نگاه کنم که بر صلیب سرش را به خاطر من به زیر افکند .

فروتنی و خرد شدن در راه صلیب (بیداری روحانی)

ولی باید دانست که کافی نیست ما فقط یک بار نفس خود را انکار کنیم و نسـبت بـه آن بمیریم . البتـه وقتی خدا برای اولین بار ایـن حقایق را به ما نشان می دهـد . یک بار نفس خود را انکار می کنیم و می میریم ، ولی از آن به بعد باید مرتباً نسبت به نفس خود بمیریم. زیرا فقط از همین راه است که عیسی مسیح می تواند دائماً توسط ما خود را ظاهر کند .( دوم قرنتیان ۱۰ : ۴ ) . علاوه بر این ، هر روز در این مورد باید هزاران تصمیم بگیریم . این نوع زندگی مانع از آن خواهد بود که مطابق میل خود برنامه ریزی کنیم ، یا از پول و وقت خود مطابق میل خود استفاده کنیم و دنبال لذتهای خود باشیم . لازمه این کار این است که ما پیوسته خود را در مقابل اطرافیان خود فروتن کنیم و به آنها تسلیم شویم ، زیرا محک تسلیم ما به خدا عبارت از تسلیم ما به مردم است . هر نوع تحقیر و ناراحتی که از طرف مردم به ما می رسـد ، در دست خدا وسیله ای است برای خردکردن ما تا اینکه زندگی مسیح در ما به طور عمیق تری ظاهر شود .
بنابراین ، چنانکه می بینیم ، تنها زندگی مسیح است که می تواند مورد پسند خدا باشد و زندگی پیروزمندانه خوانده شود و ما هر قدر کوشش کنیم ، زندگی ما هیچ گاه آن طور نخواهد شد . چون زندگی خودخواهانه ما با زندگی مسیح کاملا متضاد است . هیچ گاه نمی توانیم زندگی او را در خود به فراوانی قبول کنیم مگر اینکه حاضر شویم خدا دائماً ما را بمیراند . برای این کار باید بوسیله تصمیمات اخلاقی خود با خدا همکاری کنیم .
برگرفته از کتاب راه صلیب